headersliders
headersliders

Club

ANNO  2011
Update  september 2011
Prins Bernhard in haar huidige vorm is een vereniging met ongeveer 300 leden waarvan ongeveer 90 leden uitkomen in de pupillen en junioren. Het sportcomplex bevindt zich noch immer aan de Zandsteeg in Uddel. De club is een organisatie die draaiende wordt gehouden door ongeveer 90 vrijwilligers variërend van bestuursleden tot elftalleiders en van kantinepersoneel tot de eigen onderhoudscommissie. De vereniging doet in 2011-2012 met 5 seniorenelftallen mee in de diverse competities, waarbij het standaardelftal uitkomt in de 4e klasse zaterdag. Binnen de jeugdafdeling is op de competitie ingeschreven voor alle elftallen.
De vereniging wordt geleid door een bestuur bestaande uit 9 portefeuillehouders, voor één van de portefeuilles bestaat een vacature. Daarnaast opereert er een jeugdcommissie die zich specifiek richt op het reilen en zeilen binnen de jeugdafdeling.
Het bestuur van de vereniging heeft als missie (goed) georganiseerd voetbal aan te bieden aan (met name) de dorpsgemeenschap van Uddel. Zij streeft er naar dit laagdrempelig te houden, niet alleen in termen van contributie maar zeer zeker ook dat er op ons sportcomplex alleen activiteiten worden aangeboden waar onze leden en potentiële leden zich mee kunnen verenigen. Daarnaast erkent de vereniging haar verantwoordelijkheid binnen de Uddelse gemeenschap en stelt zij zich positief op richting collega verenigingen en de Stichting Sport en Cultureel Centrum Uddel.
——————————————————————————–
HOE HET BEGON
In 1964 werd de vereniging opgericht. Initiator was de plaatselijke schoenmaker de heer G.J. ter Haar. Oorspronkelijk afkomstig uit Den Haag en ADO Den Haag man in hart en nieren. Samen met een aantal enthousiastelingen wordt de vereniging op 1 augustus 1964 opgericht. Hierbij werden de mannen van het eerst uur bijgestaan door de heren Lenselink (vv Oene), Evert Kroes en Jan Hofman (beide ESV Elspeet). Oprichting van de vereniging hield niet automatisch in dat er ook in competitieverband gevoetbald kon worden, hier was Koninklijke goedkeuring voor nodig. Deze werd verkregen in november 1964 zodat de club een half seizoen (1964/1965) in competitieverband kon voetballen. Dit gebeurde op een stuk grond wat door de Kroondomeinen ter beschikking is gesteld, een tweetal kippenhokken dienden als kleedruimten.
Uiteraard waren de faciliteiten van toen verre van vergelijkbaar met de huidige omstandigheden. Maar langzaam maar zeker klom de club omhoog. In 1965 werd de jeugdafdeling opgericht en werd een tweede seniorenelftal samengesteld. Door inspanningen en een grote betrokkenheid van de mannen van het eerste uur werden ook de omstandigheden beter. Kippenhokken werden vervangen door een Groningse bus, welke ingegraven werd en als kleedkamer diende. Begin jaren 70 werd de Stichting Sport en Cultureel centrum Uddel opgericht en werden in dit kader acties gehouden om gelden bij elkaar te brengen voor een dorpshuis en hierbij was er voldoende geld overbleef om voor de voetbalvereniging een “vast” clubhuis te bouwen, één die destijds behoorde tot mooiste in de regio. In de tijd kwam er een tweede veld bij alsmede een mooi trainingsveld en werd het clubhuis in de begin jaren 90 uitgebreid tot het complex zoals het er nu anno 2004 aan de Zandsteeg staat.
De kritische lezer merkt op dat de naam van de vereniging Sportvereniging Prins Bernhard is en niet voetbalvereniging Prins Bernhard. Dit vindt haar oorsprong in het feit dat in de beginjaren de Sportvereniging een voetbaltak en een volleybaltak had, in feite een Omnivereniging welke beiden hun basis aan de Zandsteeg hadden. De volleybaltak maakte moeilijke tijden door en hield op te bestaan, om op een later tijdstip als zelfstandige vereniging UDEO weer het licht te zien. De naamgeving is nooit een onderwerp van discussie geweest: in samenwerking met de Kroondomeinen, de speciale band van Uddel met het Koninklijk Huis was er op dat moment maar één naam denkbaar : Prins Bernhard en daarmede waren tevens de clubkleuren bepaald Oranje/Wit.
——————————————————————————–
HOE HET VERDER GING
Vanaf het moment van oprichting kenmerkt de club zich door een grote ledenbetrokkenheid, stabiliteit en een dorpsmentaliteit met gepaste progressiviteit. De eerst oefenmeester is Arie Kamphuis uit Apeldoorn naar wie ook ons jaarlijkse slottoernooi voor onze leden is vernoemd. Daarna is een groot scala van oefenmeesters werkzaam geweest voor de vereniging, waaronder ook mensen uit de eigen gelederen (Johan Bronkhorst en Peter Bosch) en de laatste jaren Bert Stoffer. De vereniging ontwikkelde zich op allerlei gebied tot een volwassen vereniging, er werd een jeugdcommissie aangesteld om leiding te geven aan de groeiende jeugdafdeling, een belangrijke factor ten aanzien van continuïteit, doorstroming en kwaliteitsontwikkeling binnen de vereniging. Ook zaken buiten de technische portefeuille kregen de aandacht: door het wegvallen van financiële overheidssteun ontstond de noodzaak tot het aangaan van relaties met sponsoren. De genoemde stabiliteit is hier ook zichtbaar gegeven het feit dat de vereniging nimmer heeft gewisseld van hoofdsponsoren en dat de meeste overige relaties reeds jaren stand houden. Daarnaast werd de vereniging (net als andere verenigingen) geconfronteerd met een toenemend aantal regels, regelgevers en instellingen die hier controle op uitoefenen. Dit is inmiddels verworden tot een web van randvoorwaarden waaraan de vereniging dient te voldoen en wat ook eisen stelt aan de organisatie en de kwaliteit van bestuur en bestuurders. Maar ook het laatstgenoemde aspect ontwikkelde mee, de vereniging is gedurende haar bestaan altijd voorzien geweest van kwalitatief goede besturen. De kwaliteit werd niet alleen bepaald door het kennisniveau maar tevens was de grote betrokkenheid een belangrijke factor voor het welslagen van het bestuur en het door haar gevoerde beleid. Ook hier is de stabiliteit altijd aanwezig geweest en zijn er zelfs bestuursleden die langer dan 25 jaar (!) aaneengesloten zitting hebben gehad in het bestuur (Gerrit Koetsier en Gerrit Boeve).
Kortom een ontwikkeling die zicht kenmerkt door stabiliteit en betrokkenheid.